سردبیر دیپلم

ای کاش سال ...

dedarazad — Wed, 18 Jun 2008 16:37:06 GMT

يك سال كاش سال رعايت اخلاق آدم وار بود . سال آسايش ، سال آرامش . سال ارزاني . سالي كه ديگر كسي نخواهد گرگ پرورش بدهد تا بتواند براي ماندن بجنگد . بكش تا زنده بماني شعارش نباشد

تلويزيون ايران امروز يك برنامه ساخت يكي از مراكز استانيش را نشان ميداد ، كه در آن پدر به فرزندش مي گفت : پاشو تا ببرمت بازار كاسبي ياد بگيري تا گرگ بار بياي . اين برنامه محصول سال 87 است . با اين كه ديدي جامعه شناسانه درهيچ يك از برنامه هاي تلوزيون ايران نيست ، با اين حال اين برنامه يك حرف درست داشت . گرگ بار آمدن .

در جامعه اي كه هر روز تورم بالاي تورم است ، بي كار پشت بي كار ، خلاف پشت خلاف ، اين پدر يا هر پدري آيا حق دارد يا ندارد كه پسرش را گرگ بار بياورد تا بتواند خودش را براي جنگيدن در زندگي آماده كند . زندگي ، كه با تاهل آدمي خوشي از دنياي آدم پر مي كشد و تنها وتنها اجاره و گراني و تمام نداشته ها جايش را مي گيرد .

سال87 است . سال نو آوري و شكوفايي . يك سال كاش سال رعايت اخلاق آدم وار بود . سال آسايش ، سال آرامش . سال ارزاني . سالي كه ديگر كسي نخواهد گرگ پرورش بدهد تا بتواند براي ماندن بجنگد . بكش تا زنده بماني شعارش نباشد . سالي باشد يا سالي بيايد كه همه بتوانند فرزندانشان را براي آسايش بشريت تربيت كنند ، نه جنگيدن .

در ايران امروز ما جوانان يا هرز مي روند يا هرزه .

آبیته

dedarazad — Mon, 16 Jun 2008 17:32:10 GMT

تا عمر دارم

آبيته

ف ر د ا ت و ل د م ن ا س ت

dedarazad — Sat, 14 Jun 2008 19:11:18 GMT

ميان تمام اين خورشيدها به دوچيز پي بردم . اول هدف از آفرينش و يعني اخلاق بشري و سعي براي بالا بردن سطح اين اخلاق و دوم اين كه آدم هرچه كه بشود و هر جور كه بشود بدترين امر ممكنه برايش آن است كه شرمنده خودش بشود .

فردا هم كه روزي است چون تمام روزهاي ديگر ، تولد من است L. و يك شناسنامه ديگر به شماره 00000 و كجا ؟ جايي ميان دوهيچ . دربدر اين آمدن و رفتن خورشيدم كه فردا مي شوم 27 سال و يك روز و خورشيدي در پي خورشيدي ديگر . ميان تمام اين خورشيدها به دوچيز پي بردم . اول هدف از آفرينش و يعني اخلاق بشري و سعي براي بالا بردن سطح اين اخلاق و دوم اين كه آدم هرچه كه بشود و هر جور كه بشود بدترين امر ممكنه برايش آن است كه شرمنده خودش بشود .

يادش بخير ، سريال روزي روزگاري با بازي خوب و بياد ماندني بازيگرانش بخصوص خسرو شكيبايي اين نتيجه را برايم در پي داشت ، آنجا كه بر بالاي كوهي شكيبايي (مراد بيگ ) با جمشيد لايق صحبت مي كنند و مردا بيگ تازه متوجه مي شود كه دارد با بزرگترين راه زن ان زمان صحبت مي كند ( با خودم گفتم اين همه سال غافل ها رو ميزديم ببينم مي تونم حالا يك غافله رو سالم برسونم به مقصد . مي دوني بدترين چيز اين كه آدم شرمنده خودش بشه . تقاص از اين بدتر .)

و بدتر از اين هم براي من نيست كه آنچه كه مي خواستم نشدم .

خووشگل خانوومهاي فوتبال دوست يا قربونت برم جام ملت هاي اروپا

dedarazad — Tue, 10 Jun 2008 19:45:33 GMT

و نداشتن تبعات سياسي بحمدالله و اين يعني فقط فوتبال و اوج دمكراسي كه از يك حركت ورزشي گروهي پيدا ميشوند كه آن وسط امروز شعار سياسي ندهند و استفاده حزبي نكنند )

با شروع شدن مسابقات جام ملت هاي اروپا ( و نداشتن تبعات سياسي بحمدالله و اين يعني فقط فوتبال و اوج دمكراسي كه از يك حركت ورزشي گروهي پيدا ميشوند كه آن وسط امروز شعار سياسي ندهند و استفاده حزبي نكنند ) و داغ شدن فضاي فوتبال و تب فراگيرش در هرزمينه اي امروز دراينترنت داشتم دور ميزدم كه ديدم بازار عكاسان و عكس هم حساب داغ ادغ است و از هر گوشه اي عكسي در اين مورد يافت مي شود . يكي از اين وبلاگ ها كه عكس هاي جالبي از خووشگل خانوومهاي فوتبال دوست داشت ، وبلاگ ترجمه اخبار تركيه بود كه يكي دو تا از عكس هاش رو ميزارم اين جا با لينك ثابت اون صفحه رو .

یک نکته کوچک

dedarazad — Sat, 07 Jun 2008 08:34:48 GMT

اين شبكه ها تنها نشان دهنده عدم اعتماد دولت مردان به جامعه خويش است ، حالا آن چراييش را بايد در تاريخ معاصر اين دولت ها جستجو كرد نه به تنهايي در سياست خارجه يك دولت .

امروز وقتي داشتم كانال هارو مرتب مي كردم و دسته بندي به يك مورد خيلي كوچك برخوردم . كانالها رو دسته بندي كردم به ترتيب كانالهايي كه شوي تلوزيوني پخش ميكنند و بعد ورزشي و سياسي و ... الي آخر . توي دسته بندي كانالها كه 50 تايي ميشدند به اين برخوردم كه تمام حكومت هايي كه روح دمكراسي ندارند اما خودشان را پدر و مادر آزادي و آزادگي ميدانند بلا استثناء يكي يك كانال ماهواراه اي به زبان انگليسي دارند و قيافه خودشان را در نزد جهان و جهانيان عوض مي كنند . يكي از اين كانالها كه پرس تي وي خودمان باشد ، چپ و راست با سعيد ليلاز به گفتگو مي نشيند در مقام يك كارشناس اقتصادي اما بعد كه دنبال رد پاي مقالات ليلاز مي گردي سر از روزنامه اينترنتي روز در مي آوري ، چرا؟ خيلي ساده است چون ليلاز را در داخل به عنوان يك منتقد برنامه هاي اقتصادي دولت ، سايه اش را با تير مي زنند چه برسد به اين كه اجازه چاپ مقالاتش را بدهند . روسيه و چين و كوبا و ..... اين چنينند . اين شبكه ها تنها نشان دهنده عدم اعتماد دولت مردان به جامعه خويش است ، حالا آن چراييش را بايد در تاريخ معاصر اين دولت ها جستجو كرد نه به تنهايي در سياست خارجه يك دولت .

شبی

dedarazad — Wed, 04 Jun 2008 07:02:37 GMT

شبی

من از گریه سیب

آدم شدم

فرو غلتیدم از آسمان

به ینگه مکانی

زمین

زمینی شدم

یک خووشگل خانووم ناشناس خارجی

dedarazad — Mon, 02 Jun 2008 16:28:50 GMT

دو مطلب

dedarazad — Sun, 01 Jun 2008 20:13:57 GMT

مي خواهم بنويسم اما بيشتر وقتم را گذاشته ام روي خواندن فيدها و وبلاگ ها . مطلب براي نوشتن و حرف براي زدن زياد دارم اما اين خواندن ها و خواندن ها امان نمي دهد براي نوشتن . هرچه را كه مي خواهم بنويسم و پرورشش بدهم تا خواندني شود از دستم در مي رود و رشته گفتار وبه راهي ديگر كشيده مي شود . الان اما مي خواهم دو مطلب را بنويسم .

1- در مسير برگشت از محل كارم به چيزي كه خيلي دقت كردم ديدم كه چرا ما ايراني ها (اين در مورد عموم است ) آدمهاي وقت شناسي نيستيم . يك علت شايد كوچكش را كه مربوط مي شود به مذهب امشب يافتم . آن هم مربوط به طلوع و غروب خورشيد است و هنگامه نماز گذاردن و اين كه در مسير اين آمدن و رفتن خورشيد و عوض شدن هرچيزي و معنايي وت يافتن ، اين كه چرا زياد وقت شناس نيستيم يك سرش در همين جاست . كار كردن و راه اندختن امور اجتماعي امري است ثابت كه از فصلي به فصلي ديگر تعغير نمي كند . در حالي كه انجام فرايض ديني امري ناپايدار است كه از فصلي به فصلي ديگر متغيير است . شايد به نظر شما ها هيچ ربطي اين دوموضوع به هم نداشته باشند اما به ذهنم رسيد و نوشتم .

به طور كلي اصلن اميدي به انجام كاري براي دست يافتن به نتيجه اي در خودم نمي بينم كه فكر ميكنم اين ها بيشتر زاييده محيط باشد تا خودم به تنهايي .

2- در اين چند وقت گذشته خواندن يكي دو وبلاگ اساسي وقت مرا پر كرده است . يكي وبلاگ آقا اجازه است كه قبلن هم نوشته ام كه محيطي تجربه نشده و ناب است و تكه تكه آن را مي شود سرهم كرد و به خاطر سپرد . دومين وبلاگ ، وبلاگ يك پزشك ياد داشت هاي دكتر علي رضا مجيدي است كه وبلاگي پر و خواندني به تمام عيار است . در اين چند وقت گذشته با خواندن وبلاگ آقا اجازه دريچه هايي به رويم باز شده است كه مي توانم نفاوت خودم را و انديشه هايم را با پيرامون خودم و همچنين ساير كشورها از ديدگاه اين وبلاگ محك بزنم و بينديشم به آنچه كه داشتيم و داريم و انديشيدن به اين كه آيا چه خواهيم داشت . اما وبلاگ يك پزشك در اين چند وقت گذشته كه مي خوانم بيشتر در مورد اميد مي نويسد و اين كه داشتن اميد آدمها را به چه مراحلي مي رساند .ازسازندگان سايت گوگل تا لارنس آرمسترانگ و بيماران سرطاني . اما هرچه كه در خودم نگاه مي كنم مي بينم من به واقع هيچ چيزي ندارم تا در آن نگاه كنم به آنچه ك شايد مي توانم داشته باشم . به طور كلي اصلن اميدي به انجام كاري براي دست يافتن به نتيجه اي در خودم نمي بينم كه فكر ميكنم اين ها بيشتر زاييده محيط باشد تا خودم به تنهايي .

نكته ديگري كه در وبلاگ يك پزشك در رابطه با اميد واري به چشمم مي آيد اين است كه دكتر علي رضا مجيدي اول آن كه يك بيوگرافي از خودش ارائه نداده است و دوم هم اين كه تمام اشارات دكتر مجيدي به آدمهاي اميدوار آن آدمهايي از آن ور آب ها هستند و كسي به عنوان يك ايراني اميد وار در اين بين من يكي نديده ام .

....س خل ها به بهشت نمی روند

dedarazad — Thu, 29 May 2008 18:38:35 GMT

یک اگر

dedarazad — Tue, 27 May 2008 14:53:37 GMT

اگر آفتاب نبود

آفتابه هم نمی بود