تو ، دور مرا خط كشيده اي

من دور دنيا را .

يا رب ذوالجلال و الاكرام .....

سقوط من آزاد است ،‌‌

آزادانه ، اما نمي دانم

حالا بگذار به قول علي بابا چاهي

من شاعر نباشم ،  خب نيستم

از قافيه و عروض هم هيچ نمي دانم  

شيفته عربي هم نيستم  

گربه وار ، از هر طرف كه بيفتم

باز پاهايم زودتر به زمين مي رسد

كسي باور نمي كند ! اين نعش من است

ايستاده در جريان بادها

با سري سالم

و پايي كه نيست در راهي كه مانده است و

ختم مي شود به تمام اي كاش ها .

يارب ذوالجلال و الاكرام .....

تو هم باور نداري مرا كه اين همه ، هي مي نويسم

و خودم را غرق مي كنم  

در نبودنت و كسي هم نمي پرسد ،

 هواي آزاد چرا وزن دارد

و چرا

در اين صفحات كسي دفن مي شود

به وقت يك بغض كهنه در بستر ياد .

تو دور دنيا را خط بكش

من دور خودم را

وديگر نپرس كه يك ميليارد و ششصد و چند ميليون نفر

يكي را كم دارد .

راه كه باز است

و روياء ناتمام و بسته هاي پي در پي سيگار و دودش غلاج

به شكل يك چيزي

هر چه كه باشد خوب است

تو نقاشي كن ونگوگ من

من خيال گوش داشتن ندارم

من حوصله گوش كردن هم ندارم

تو طرحت را بريز

بي خيال منهاي يك باش

دنيا گرد گرد است و گردنده

و راهها باز و روياها ناتمام

و آهها بسيار و آدمها بسيار .