سردبیر دیپلم

سرم منگ منگ است .از دود پُر است . چيزي ندارم جز همين خيال هاي خام و ناپخته اي كه در سرم است . ساده انگارانه ترين آرزوهايم را كه مي دانم همين دودهاست را دوست دارم . تنها خودم و خودم هستم . خسته ام . هي خنده هاي زوركي . براي هيچ . براي ديده نشدن . ديگري بودن . خود نبودن . كسي چه مي داند دارم چه مي كشم . همين سيگار هم نبود كه محكم كام بزنمش ، زنده ناكام مي مانديم . باز خوب است همين دود سيگار را دارم . لااقل به شكل روياهايم كه در مي‌آيند . به شكل نداشته هايم  مي شوند . شكل حسرت هايم . همين دودها تمام دنياي منند . از آن منند و به هيچ كس هم شبيه نمي شوند .