الان چند روزه كه با خودم كلنجار ميرم كه براي امروز چي بنويسم كه گفته باشم بابا كمي تغيير پيدا كردم توي اين چند سال وبلاگ نويسي اما حقيقتش اينه كه چيز جالبي به ذهنم نرسيد . نمي دونستم كه چي بايد بنويسم و الان هم نمي دونم . ولي مي خوام بنويسم كه توي اين چند سال وبلاگ نوشتن ( اسم خودم رو نمي خو ام بزارم بلاگر يا وبلاگ نويس) به اين نتيجه رسيدم كه خيلي خيلي خيلي چيزهاست كه نمي دونم و بايد هنوز بخونم تا بدونم . يك چيز خيلي خوبي كه وبلاگ نوشتن برام داشته اين بوده كه چند دوست باحال اينترنتي پيدا كردم كه از بابت راهنمايي هاشون ممنون و سپاسگزارم و اينكه تا حالا حرف خاصي براشون نداشتم كه بزنم جز تشكر و اين بيت ازحافظ :
اگر چه عرض هنر پيش يار بي ادبي است
دهان خموش و ليكن زبان پر از عربي است .
امروز چهارمين سال گرد وبلاگ نويسي من و تولد اين وبلاگه .