وقتي كه راديو را روشن مي كني و مي بيني كه يك شيخ ، يك ملا دارد براي موسيقي آن هم از نوع سنتيش از داخل آيات و روايات دليل مي اورد كه موسيقي چه شكليش حلال و چه شكليش حرام است ، تازه مي فهمي كه هرچه زور زده اند از قمر تا الان تا همايون چه بي خود و بي تائثير بوده است . وقتي كه مردم ما ، علاقه مندان و دوستداران اين موسيقي زنگ مي زنند واز ملايي مي خواهند كه آيتي و روايتي بياورد كه بله شايد مجاز شود كه ساز در تلوزيون نشان داده شود ، با خودم مي گويم چه بيتائثير بوده است تلاش هايشان تا امروز از قمر تا همايون .

ملاي بزرگشان هنوز گير اين است كه نگاه مردم بر اندام زن مستقيم نيفتد آن وقت او مي فهمد كه موسيقي چيست در قرن دو هـــــــــــــــــــــــــزار .

آيا مشكل موسيقي ما با اين كس و شعرها كه در راديو و تلوزيون گفته مي شود حل مي شود . معلوم است كه تار و سه تاراز كجا سر در مي آورند .

درد موسيقي ما درست مثل درد انديشيدن است . درد سانسور و خود سانسوريست . درد كات كردن . درد مشكلات مالي است .

من مانده ام كه مثلن فردا صبح تنها و تنها صداي قمر از راديو پخش شود خب چه مي شود . براي من ، كسي كه از قمر تنها يك نوار ضبط شده از روي صفحات سنگي دارد با يك عكس سياه وسفيد ، كجايش مي خواهد مرا راهنمايي كند به سمت گناه . آخر كجاي دلم ممكن است براي زني كه اسمش هم منسوخ شده است غنج بزند و مرا وادار كند كه در تنهايي ، تنهاي تنها به او فكر كنم .

ديد درد موسيقي چيست . درد كس و شعر گفتن كساني است كه يك مرتبه هم صداي سازتار را از نزديك نشنيده اند و ساز را هم نديده اند .