فیلم یک تکه نان از کمال تبریزی یک درس داشتوآن این بود که تنها راه رسیدن به مقصود فقط رفتن است . توبا خدای خود اندازو  کار دل خوش دار  که رحک اگر نکند مدعی خدا بکند . یک جورهایی یعنی توکلت وعلی الله البته در امور دنیوی صواب ونه ضاره به امور مردمی . و تحت تائثیر بسیار آن فیلم یک چهلو هشت ساعتی خودم به شخصه نبودم و دیگری بودم و دو روح در یک کالبد .