براي‌انكه بادي هم از اخوان كرده باشم مينويسم اين شعرش را كه يك بار براي دوستم كه كتابش را به امانت گرفته بودم با آب و تاب خواندمش و گفت: بيا بالاتر... *

تو خنده زن چو كبك گريزنده چون غزال / من در پيت چو در پي اهو پلنگ مست

وانگه تو را بگيرم و دستان من روند هرجا دلم بخواهد  /  آري چنين خوش است .

* منظوردوستم اين بود كه زير شكم فكر نكنم .