سردبیر دیپلم

درست سي روز ديگر ماه مبارك مي‌ايد و بازآواز استاد شجريان به رقص مي آيد در اسمان كه :

اين دهان بستي دهاني باز شد      تا خورند لقمه هاي راز شد

لب فروبند از طعام و از شراب     سوي خان آسماني كن شتاب

گر تو اين انبان ِز نان خالي كني    پر زگوهرهاي انساني كني . ...

والا ماشالله . اما اين ها رانوشتم تا بگويم كه امروز پدرم روزه گرفته بود تا خداوند را يادي كرده باشد اما تمام روز را دراز كش افتاده بود واز اين شانه به آن شانه مي كرد خودش را و شما اگرديد كه ديوار چين تكان خورد ، او هم تكان خورد . آيا اين جور روزه گرفتن به درد مي خورد . خب معلوم است كه نه . شب همانند خرس خورده است و سحر نيز هم . گفته است كه چگونه شكم را تهي كنيم ، گفته است با منتي بر سر خداوند . اما آيا اين روز گرفتن به درد مي خورد. پس فلسفه روزه كه همان تزكيه نفس است در جاي رابطه آدم و خداوند و جامعه قرار مي گيرد . اما آيا ننوشيدن همان رفتن به بهشت است در حاليكه دار تشنگي را تحمل ميكني و فحش ميدهي كه به زمين و زمان كه چرا نمي گذرند تا افطار شود و دلي از عزاي نخوردن به دراوري .