امروز هم رفتم و سه تا كتاب خريدم . اوليش از چارلز ديكنز ، اوليور تويست ، چاپ سال 1337 شمسي .موريانه بغلهاي كتاب را جويده و نابود كرده است . ترجمه محمد علي قريب . ترجمه به طور نسبي روان است و يك دست و كشش را براي خواندن درادم ايجاد مي كند ولي به طور كلي به يك صحافي اساسي به سختي نيازمند است .
دوميش از محمد علي اسلامي ندوشن ، سفر به كشور شوراها و سوميش هم يك كتاب ازميخائيل شولوخف به نام سرنوشت يك انسان . گفتن از چارلز ديكنز و اوليورتويست بردن زيره به كرمان است و آب كوفتن در هاونگ . اهالي كتاب و خواندن كتاب سخت مي شناسند ندوشن را و نوشته ها و مقالاتش را كه خواندني است كتاب آزادي مجسمه و كارنامه چين ( هردو سفرنامه ) .
روز پر باري بود براي من كه شولوخف را به توصيه يكي از دستان خريدم .
* به اين وسيله ياد آور مي شوم كه بيت اول در نوشته قبلي از مرحوم ايرج ميرزا مي باشد . و از بابت اين ياد اوري از دوست عزيز و نويسنده وبلاگ ساغند تشكر مي كنم .
