ایستاده ابر و ماه و خورشید و فلک از کار

زیر این برف شبانگاهی

بدتر از کژدم

می گزد سرمای دی ماهی

کرده موج برکه در یخ برف

دستو پای خویشتن را گم

زیر صدفرسنگ برف اما

در عبور است از زمستان

دانه گندم

شعر از شفیعی کدکنی .