كار اين چند روزه ام شده است ، صبح ساعت شش و نيم از خانه بروم بيرون به قصد محل كار . ساعت سه و نيم يا چهار بعد از ظهر بيايم خانه . ناهار . بعد چك كردن ايميل هايم . ماشين بازي پاي سيستم به قصد مرگ . ساعت 9 شب آپارات . 10 تا 11 شب هم وقت كشتن به قصد في امان الله . 12 خواب تا فردا .
مثل هميشه . آينده برايم چقدر مات است . هيچ تصويري و تصوري نيك از فردا برايم قابل رويت نيست كه نيست .
+ نوشته شده در چهارشنبه 23 اردیبهشت1388ساعت 21:2 توسط
|
