صدای پایت می آمد

اما تو

می رفتی

و این را تاک خانه مان تا ماه برد

و ماه سیاه شد.

هي تو

دوست چاق من ......

هرجا كه گم شوي

هرجا كه  جا نشوي

روي ياد من

حساب كن .

در هواي تو راه مي روم

هي مي خورم زمين

پشت سر هم

عاقل نمي شوم ليلي .

شناختي مرا ؟؟

کنار من که بنشینی

چه ساحت تحمل دریا

چه  آداب بی قراری بادها

من گیج می خورم

مثل عقربه های ساعت

عاشقانه .

کنار  دخترکی خوابیده بودم

صبح

خورشید آمد و

او را از من دزید

دخترک

قلبش از یخ بود .

خطي مي كشم

نقشي نه

سرود ماهيان ، آب نيست

رقص مست گربه در پشت تنگ بلور

شاد

و رقص تاب نرم

هرچه هرجا يي كه آنجا نيست .

خطي مي زنم

نقشي مي كنم

و ماهيان را بانگ

دورشو كورشو  مي فرستم

با دعاي زلالي آب .

 

    الان دارد برف مي بارد و من باز همان حس نوستالوژيكم گل كرد و اين چند

     خط ازش اومد بيرون .

1-      من

           مغزم را آرد پاشيده ام

           سفيد

          تا جاي پاهايت را

         در خيالم 

          گم نكنم .

2-      من جهان را سفيد مي خواستم

            نه براي صلحش

            نه براي معصوميتش

            تنها

           براي جاي پاهاي تو 

           كه مي ماند و مي رفت

           در كناره هاي اين هستي بي سامان . 

         شبی

         من از گریه سیب

         آدم شدم 

         فرو غلتیدم از آسمان

         به ینگه مکانی

        زمین

        زمینی شدم