سردبیر دیپلم

من از مادر شعر

به دنيا آمدم

از شعر

دنيايي را ساختم

و از دنيايي

شعر را براي شما مي گذارم

شايد من

شاعرم .

بايد بگم كه من اين كتاب آداب بي قراري يعقوب ياد علي رو خوندم . بايد بگم توي تكنيك داستان نويسي كار قابل توجهي ارائه داده . البته آدم زياد به شخصيت هاي استان نمي تونه نزديك بشه و به عبارتي تصوير شخصيتي يك كمي لنگ ميزنه . يعني خيلي تند تند جلو ميره . بهر حال من زياد داستان نويسي سرم نميشه و اينايي كه نوشتم  همش نظرات شخصيم بود .                              

 حالا اين ياد علي بيچاره رو چرا گرفتن ، نمي دونم . چون من يكي كه چيز خاصي در مورد هم جنس گرايي چيزي در كتاب نديدم . غير از يكي دو مورد كه اشاره مي كنه به بافت بدن دو سه تا آدم مذكر در داستان . اگر كسي يزي مي دونه خوش حال ميشم بيشتر در موردش بنويسه .

 من امشب یک کار خیلی قشنگ کردم و اونم این که اومدم تمام شعر های مرحوم بیژن جلالی رو از این جا  بین سال های ۷۵ تا ۷۸ رو  pdf کردم و می خوام آپلودش کنم بزارم به اشتراک برای همه .

نام تو

در هيچ كتاب شعري نيامده است .

مهم نيست .

مهم آن است

كه من شعر نمي خوانم

من تمام کاغذهای جهان را

پاره کرده ام

حالا شاعر شما کیست ؟

اين كه در مورد وطنم چه چيزي بنويسم بنا به دعوت دوست خوب و وبلاگ نويس خوب شاهد ، حقيقتش اين است كه به سختي مي توانم چيزي بنويسم  اما  مي نويسم .

وطن براي من

 1_ عشق است بدون پانزده در صد تورم

2_ غيرت و غرور است بدون بي كاري ، فرار مغزها .

 3- پايداري است و استقامت با تمام شهيدان و ملي گرايانش .

4_آزادگي است و آزادي با تمام آدمهايش با هر مسلك و منشي .

من هم به شيوه همگان دعوت مي كنم از اين دوستان خوب .

علي تهراني (وبلاگ آوازهاي روزانه)

رضا عرب (وبلاگ فيلدوست)

صالح (وبلاگ صالح آفلاين)

باران (وبلاگ بي بي باران)

صادق (وبلاگ سور رئاليست)

يكي از امورات واجب در ماه مبارك رمضان ، شاد كردن دل مومنين و مومنات است چنان ه من امروز اين كار را انجام دادم .خانووم ميان سال چادري آمد پيش من كه : مي بخشيد مادرجان اين كار رو پدر بزرگ اين آقا واسش انجام داده و حالا پدر بزرگش فوت كرده ، از اين جا به بعدش رو من مي تونم انجام بدم . گفتم شما مادر اين آقا پسر هستين . گفت نه ،‌من مادر بزرگش هستم . منم با چشماي كمي باز نگاهش كردم و يك تبسم كوچكي اومد روي لباي من و اون . خيلي خوشحال شد كه من اون و با مادر واقعي پسره اشتباهي گرفتم . چيزي نزديك به 15 سال جوونش كرده بودم كاري كه ابوعلي سينا و فارابي و رازي و خيلي هاي ديگه نتونسته بودن انجام بدن من انجام دادم .

واي خداي من . جمعه ها بدون چايي مرگ است . ننگ است .  براي من جمعه ها تنها با ساعت 9 از خواب بيدار شدن و بعد صبحانه و موسيقي  و چايي و چايي و چايي معنا مي دهد . ساعت 9 چايي . 10 چايي .11 چايي .12 كه همان ظهر خودمان است و هنگام چايي است . عصرها ، الان كه تابستان است در حياط چايي .  اما حالا كه رمضان است جمعه ها برايم با شنبه تا پنج شنبه هيچ فرقي ندارد .

حقيقتش اين است كه من ريا كار هستم ، اما يك كم ، زياد نه . مثلن جلوي اونايي كه  مي شناسم خانوم هاش، زياد نگاه اين ور و اونور نمي كنم اما تا دلتون بخواد وقتي تنهام پدر نگاه كردن به اين طرف و اون طرف رو در ميارم . امروزم هم مثل هميشه . سحركه بلند شديم تا سحري بخوريم ، كه خداييش هم كم خوردم  نيت كردم كه اگه تا ساعت نه و ده  اعلام  نكردن كه روز اول ماه مي خورم روزه ام رو . اما ساعت دوازده كه شد حيفم آمد كه روزه ام رو بخورم و نخوردم تا افطاركه خيلي تشنه ام شده بود ، در حاليكه همون سر صبحي روزه ام باطل شده بود . از اتوبوس كه آمدم پايين يك خانوم جواني بغل به بغلم مي اومد .جوون بود چون توي دستش حلقه نامزدي بود . يك كم شل كردم كه رد بشه  ديدم اوه اوه اوه عجب اندامي داره و عجب لباس هاي انداميي . چسب چسب بودن و انگار بغلش كرده بودن لباساش و ولش نمي كردند . يك هماغوشي بي نظير بود به نظر من و من هم كه دنبال زيبايي هستم چرا كه خدا زيباست و زيبايي را دوست دارد . و بدين ترتيب روزه اي بود كه همان اول صبح باطل شد .

هر کجا دل رو کند آخر بیاید سوی او

قبله دل ها کجا باشد به غیر از کوی او